بیچاره دل در به در ساحل مجنون
لیلا تویی و شد غم تو قاتل مجنون
چشمان توکعبه س برای دل عاشق
گیسوی تو قبله س برای دل مجنون
وقتی مجنون شدم ،جهانم از یادم رفت
عقل خود را سر ،شمایلت دادم رفت
هر شب تا کربلا صدای فریادم رفت
عشق شیرین من،حسین اباعبدالله
عاقل نشوم،کاش که دیوانه بمیرم
سخت است که در حسرت پیمانه بمیرم
میخانه اگر جای منه بی سروپا نیست
بگذار که پشت در میخانه بمیرم
خاکم از کربلا،به تو تعلق دارم
هر شب از دوری ضریح تو میبارم
باب القبلت کجاست قرار قلب زارم
عشق شیرین من حسین اباعبدالله
هر شب به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه
دست من را بگیر که غیر تو یاری نیست
دنیا بی کربلا به جز گرفتاری نیست
ما را جز نوکری در این جهان کاری نیست
عشق شیرین من حسین اباعبدالله
حسین واااای ...